donderdag, januari 31, 2008

gedichtendag

zelfportret

ik ben niet die ik ben
ik ben niet die ik bedenk
niet die ik beken
ik ben niet die je kent
ik ben maar een van hen hooguit

en ik weet niet welke
weet niet wie de echte

ben ik die met de hikkende lach
ben ik wie wegsmelt als hij je ziet
of die ’s nachts verzen voor je pent
op zoek naar wie je bent

de geamputeerde gedachten voorbij
de dromen van lucht en lust, de onvervulbare
invullingen, de ongezadelde woorden

de kleuren waarmee hij nog altijd een kleuter
vergeefs binnen de lijntjes kleurt

een kind met de blik van een jongen
het geverfde gezicht van een oude vent


woensdag, januari 16, 2008

De kostbare nutteloosheid van de menswetenschappen

Stanley Fish heeft een kleine storm veroorzaakt met zijn stuk met de ironische titel Will the humanities save us? Niet echt, dus.
Op enkele dagen tijd kwamen er meer dan 470 reacties, waaronder heel zinvolle. De kortste, maar meteen ook de mooiste kwam van een zekere Dobosh:

    No money in poetry.
    No poetry in money.
Je kunt er natuurlijk over blijven doorbomen en dat heeft Fish ook gedaan. HIj verduidelijkt zijn standpunt:
The funding of the humanities in colleges and universities cannot be justified by pointing to the fact that poems and philosophical arguments have changed lives and started movements. ... The pertinent question is, Do humanities courses change lives and start movements? Does one teach with that purpose, and if one did could it be realized?

Kortom:
To the question “of what use are the humanities?”, the only honest answer is none whatsoever. And it is an answer that brings honor to its subject. ... An activity that cannot be justified is an activity that refuses to regard itself as instrumental to some larger good. The humanities are their own good.

Case closed? Ik denk het niet.

dinsdag, januari 08, 2008

wens voor 2008

Voor wie het nog niet in zijn bus of box vond en voor alle lezers hier die al heel lang op hun honger moeten blijven:

het is tijd nu om even alle tijd te vergeten
de ogen te sluiten en een donkere sluier
neer te laten dalen over wat geleden is

en met een sneeuwlichte laag van licht toe
te dekken wat in de aarde zich moeilijk vergeet

tijd nu om alleen nu te zijn
de tijd die telt, die echt de mijne is
de jouwe, adem je vol van tastbaar licht
losgelaten, verzweef ons met vlokken zeelucht


voor die tijd wens ik je alle tijd
en de moed om geen zin opzij te zetten
voor een mooier ooit dat nooit -

Wie?

Mijn foto
Jan M. Meier
Vrolijk Puin is een blog met een literair randje. Alle teksten in de blog zijn fictie en moeten als dusdanig worden gelezen. Alle gelijkenissen met reële gebeurtenissen zijn gebaseerd op toeval. Voor de banner heb ik een fragment gebruikt van een werkje van Zuzuk dat ik ooit in Praag kocht. The banner is taken from a work by Roman Zuzuk (mixed media), which I bought a few years ago in Prague. jan.m.meier AT gmail.com
Mijn volledige profiel weergeven