naar Canossa

Ik heb het hier al wel vaker gehad over dit project, maar ik speel ook 'n rolletje in een tweede project. Net als bij het eerste gaat het in het tweede initiatief om een vzw. Ik zit daar een beetje in, ik leen er zelfs mijn adres voor uit. Bijna automatisch komt een deel van het vzwgedoe op mijn bord terecht. Vandaag met een stapel getekende documenten naar de rechtbank getrokken: de nieuwe statuten, het nieuwe ledenregister, de nieuwe raad van bestuur, vergezeld van de nodige aanvraagformulieren en het essentiële betalingsbewijs. Een stapel ja, de meeste dan nog eens in drie exemplaren.

Het was mijn eerste bezoek aan het nieuwe gerechtsgebouw in Gent. Het ziet er uit als een glazen gebouw, maar het is verre van bezoekersvriendelijk. Het gebouw is in feite in een aantal subgebouwen ingedeeld. Je loopt niet zo maar eventjes van het ene naar het andere. Je moet telkens opnieuw naar buiten. Ik moest op een eerste verdieping zijn, had ik snel door, maar ik zat niet meteen juist. Met een lift naar boven, maar een principieel trappenmens als ik wilde te voet terug naar beneden. Helaas zat de deur beneden muurvast, hoe hard ik ook duwde. Dat stond er ook bij op een bordje: hard duwen. Beuken lijkt me preciezer, maar dat ligt niet meteen in mijn soms net iets te zachtaardige natuur (lacht een tikkeltje sarcastisch). Dus weer naar boven en met de lift naar beneden. Brandveilig is anders.

Goed ik vind toch behoorlijk snel waar ik moet zijn. Er glipt nog net iemand voor me de deur van de griffie van de rechtbank van koophandel binnen. Ik klaag niet, na ruim een kwartier wachten ben ik al aan de beurt. Ik word vriendelijk geholpen aan de balie. Het zootje wordt zorgvuldig gecontroleerd, krijgt een pak stempels en dan verdwijnt de vriendelijke mevrouw naar een glazen bureau achteraan. Daar wordt de hele procedure nog eens overgedaan door een verre mevrouw die blijkbaar een trapje hoger staat in de hiërarchie. Vraag je maar niet af waarom justitie vierkant draait. Blijkbaar wantrouwt men zijn eigen personeel en wordt zelfs zo iets simpels (voor hen, niet voor de leden van de vzw helaas) dubbel gecheckt. Hoe het er bij complexe procedures aan toe gaat, vergt niet veel verbeeldingskracht. Delegeren is blijkbaar risky business bij justitie. Ik klaag niet, mijn voorbereidende werk was de dubbele controle foutloos gepasseerd en mijn mini-tochtje naar Canossa had maar een goed uur in beslag genomen. In mijn rugzak het afgestempelde exemplaar van mijn vracht. Hopelijk weer goed voor een hele tijd.