Music maestro!

Zondagavond naar Bozar. Twee tickets gewonnen via een wedstrijdvraagje van Klara. Ik luister wel vaker on line via de koptelefoon.
Kent Nagano dirigeerde er het Bayerisches Staatsorchester. Er stonden twee klassiekers op het programma die de negentiende eeuw afsluiten (Strauss, 1896) en de twintigste inluiden (Stravinsky, 1910). Voor de pauze hoorden we het bekende symfonisch gedicht Also sprach Zarathustra (op. 30) van Richard Strauss, bekend o.m. uit Kubricks film 2001: A Space Odyssey. Een vrij lang fragment kunt u hier horen met Semyon Bychkov als dirigent.

In De vuurvogel van Stravinsky kwam het rijke coloriet van de orkestratie schitterend tot uiting onder Nagano's secure leiding. Een meer dan mooie muziekavond.
Dank u Klara.

Nobreza Silenciosa

Het is een vergissing te denken dat in een leven de beslissende momenten waarop de vertrouwde richting voor altijd verandert, vol luide en felle dramatiek moet zijn en gepaard gaat (sic) met hevige gemoedsaandoeningen. ... De waarheid is, dat de dramatiek van een het hele leven bepalende ervaring er vaak een is van een ongelooflijke milde soort. Die heeft zo weinig gemeen met een knal, een steekvlam en een vulkaanuitbarsting, dat de ervaring meestal niet wordt geregisteerd op het moment waarop zij wordt ondergaan. Als een ervaring haar revolutionaire gevolgen ontplooit en ertoe aanzet dat een leven in een heel nieuw licht wordt gedompeld en een totaal nieuwe melodie krijgt, dan doet ze dat geruisloos, en in die schitterende geruisloosheid ligt haar bijzondere adel.

Pascal Mercier, Nachttrein naar Lissabon, Wereldbibliotheek, p. 44.

heerlijk eenvoudig (bis)

Woorden overbodig.

heerlijk eenvoudig

Vanmiddag lekker geluncht (in Café Parti) en dus maar een klein hapje nodig vanavond.

Eenvoudig, in een knip (een paar knippen) klaar en heerlijk lekker: mozzarella en tomaat. Belangrijk is wel dat je de echte kiest, afkomstig van buffelmelk. Veel lekkerder dan de vrij smakeloze variant die je meestal op je bord krijgt. Veel meer is er niet nodig. Op mijn bord een handvol notensla uit de tuin, uiteraard flink wat basilicum (in dit geval groene en donkere), wat peper en zout en een beetje vinaigrette.

Dit in mijn veranda gegeten met twee sneetjes toast en een glaasje witte wijn. Zalig.

Grunberg over de sluierwerking van meningen

I said that most people I had engaged in a conversation about Mr. Phillips in the last year were rather harsh toward him. A psychiatrist in New York told me that Mr. Phillips is extremely right-wing. I have not found evidence yet of this in his work, but maybe he is. A philosopher in Austria told me that Adam Phillips was pompous, and then a former publisher of mine summarized his work with the unforgettable words, “He can write, but he has absolutely nothing to say.”

Maybe I was completely wrong to say this. So this weekend I reread Monogamy, which is one of my favorites of Mr. Phillips’ books. I still liked it a lot. I found it both hilarious and profound.

The problem with opinions is that you sometimes forget to read what is actually printed. The opinion becomes a cloud.

Reading Adam Phillips by Arnon Grunberg
in Worlds without Borders. The Online Magazine for International Literature

boekentv op internet

Wie al tijden zit te wachten op een goed literair boekenprogramma op tv hoeft niet helemaal op zijn honger te blijven. Nu is er lezen.tv, zo meldt de Papieren Man (12/06/07), alias De Morgen journalist Dirk Leyman.

Eindelijk kun je nu ongestoord behoorlijk lange interviews beluisteren met auteurs als Renate Dorrestein en de jonge Amerikaan John Green. Behalve de video-opnames geeft de site ook een korte biografische notitie en (soms) enkele links.

Navigeren gaat op dit ogenblik uitsluitend via de rubrieken Nederlands, Buitenland, Poëzie, Crime en Non-fictie. Nog een goede zoekfunctie en deze site heeft alles om snel onmisbaar te worden voor de literatuurliefhebber. Die kan ook terecht op de community met o.m. een forum en een evenementenkalender.

Doen!

vrijheid (3)

De toe-eigening van de wil wordt niet in gang gezet door een zelf dat er van tevoren al is. Integendeel, het zelf is iets wat zich pas door de toe-eigening ontwikkelt. Op zich is de toe-eigening in zekere zin een subjectloos proces.
...
In het binnenste van de persoon zijn er geen instanties meer, geen minisubjecten, die in staat zouden zijn het proces van begrijpen en beoordelen te sturen.
...
Zich een wil toe-eigenen is een proces met horten en stoten, met de kans op terugval. ... Misschien is vrijheid van de wil (...) in volledig uitgewerkte vorm eerder een ideaal dan een werkelijkheid.

Peter Bieri, Het handwerk van de vrijheid, p. 378-379

keuzes

Verkiezingen gaan om het maken van keuzes. De uitslagen zijn ten dele verrassend. De doorbraak van Lijst De Decker verwondert me niet. Ik heb nooit geloofd dat de kiesdrempel voor hem onoverkomelijk zou zijn. De Vlaming heeft een boontje voor de underdog. De manier waarop de VLD hem opzij heeft geschoven was alles behalve overtuigend. Het getuigde van minachting voor een niet onaanzienlijke stroming in de eigen partij. De les is hard: je bent beter af met een lastige bondgenoot, dan met een lastige tegenstander.

Wat me wel verbaast is de grootte van het verlies van SPa-Spirit. Voorzitter Vande Lanotte kan alleen nog de eer aan zichzelf houden en opstappen. Ik was wel verbaasd te horen hoe verslaggevers hem vaak als de winnaar van de debatten zagen. Ik heb maar een paar debatten gezien, maar daarin scoorde Verhofstadt in mijn ogen beter dan zijn coalitiegenoot. De Spa-voorzitter is als debater net iets te beschaafd en komt daardoor gewoon te weinig aan bod. Wat hij zegt is veelal verstandig, maar spreekt daarom nog niet aan.

Groen! kan evenmin profiteren van de grote aandacht voor het klimaatdebat. Dat LDD het ruim even goed doet als Groen! moet voor hen een teken aan de wand zijn. Dua is een te zwakke persoonlijkheid om de partij te leiden. Het wordt dus opnieuw een tocht door de woestijn.
Dat CD&V wint is dan weer geen verrassing te noemen. Benieuwd wat ze ervan zullen bakken, want nu kunnen de vragen niet meer worden ontweken en moeten de politieke keuzes boven tafel komen. Dat wordt beslist geen makkelijk verhaal.

[En kijk (huivert), nu heb ik voor het eerst iets over politiek geschreven!]

Update: Vande Lanotte heeft ontslag genomen en dat strekt hem tot eer

Hooverphonic: spectacular sounds, static performance

Hooverphonic toert langs kleinere concertzalen. Aanleiding is de tiende verjaardag van de groep. Ik was daar natuurlijk omdat ik er wilde zijn maar ook voor het bekende project.
Geen best of, maar de eerste cd A New Stereophonic Sound Spectacular vormt de kern van het programma. De titel ervan beschrijft ook prima waar de avond om draait. Het is inderdaad een 'sound spectacular'. Het klinkt indrukwekkend, maar het blijft tegelijk erg afstandelijk. De zangeres Geike en muzikanten Alex Callier en Raymond Geerts bevinden zich op een verhoogje van anderhalve vierkante meter waar ze nauwelijks enige bewegingsvrijheid hebben. Geen wonder dat ze er soms bij staan als zoutzuilen. Geike lijkt in heel wat nummers met haar zolen aan het podium geplakt en als ze al een pasje waagt is het in very slow motion. Voeg daarbij nog een overdosis aan rook en een zenuwachtige en behoorlijk donkere lichtshow en het lijkt er sterk op dat de groep bewust afstand creëert. Het hoeft geen verbazing te wekken dat er op geen enkel moment enige interactie met het nochtans welwillende publiek ontstaat. Het applaus tussen de nummers neemt dan ook gestaag af.


Na een uurtje is de cd afgewerkt. Natuurlijk volgen nog een paar mooie nummers uit het latere werk, maar de afstand blijft. Het lijkt de groep niets uit te maken of er nu publiek in de zaal aanwezig is of niet. Echte bisnummers zijn er niet, hoe hard de diehard fans ook aandringen. Na nauwelijks anderhalf uur zit het erop. Het is buiten nog opvallend klaar. Naar huis dus om dit stukje te maken.

wilde asperges

Voor het eerst dit jaar wilde asperges gekocht. Ze waren mooi vers en niet veel duurder dan de gewone. Wilde asperges zijn heel lekker en je hebt er nauwelijks werk aan. Even afspoelen, eventueel enkele millimeters van de onderkant afsnijden, enkele minuten stomen of in de pan bakken al dan niet met een scheut (lekkere) vloeistof.
Voor het overige had ik nauwelijks iets in huis. Nog een ui, en een tomaat lag er ook. Rijst heb ik altijd in huis en meestal ook scampi's. Dat laatste is ideaal voor een single. Je hebt snel een eetbaar hapje klaar. Scampi's eet ik zelden op restaurant. De mijne zijn gewoon lekkerder (en behoorlijk schoongemaakt).

De truc? Kort en hevig bakken, flink wat vers gemalen peper en dito zout, en in dit geval ook curry en vers geplukte rozemarijn, maar vooral: blussen met een scheut Ricard en daar de vlam in laten slaan. Een rijke scheut room maakt de lekkernij af. Dat levert dan zoiets op:



De tomaatjes waren gekruid met basilicum en een paar blaadjes koriander. De basmatirijst had een gezond kleurtje gekregen van de kurkuma, een stevige anti-oxydant.
Ja, het heeft me gesmaakt.

kunstmarkt in Drongen

Feestweek in Drongen. Naar aloude gewoonte worden er oude ambachten gedemonstreerd en is er een kunstmarkt voor amateurs en een kunsttentoonstelling voor de iets ambitieuzere amateurs. Eén van de betere voorbeelden rechts hieronder: drie schilderijen van Inge Deketelaere. Iedereen wordt beïnvloed, je kunt maar beter goede voorbeelden kiezen.

De ambachten gaan van kantklossers tot smeden, glasbewerkers tot schapenscheerders. Elk jaar lijken de mensen ouder te worden. Een uitstervend ras. Letterlijk.

vrijheid (2)

...het begrijpen van de herkomst en de ontwikkeling van een wil draagt bij tot de vrijheid van deze wil.
...
Toenemende kennis betekent toenemende vrijheid. Zo bezien is zelfkennis een maatstaf voor wilsvrijheid.

Peter Bieri, Het handwerk van de vrijheid, p. 362-3